Yorum: Biden Beyaz Saray’daki son transatlantikçi olabilir

ABD’nin 46’ncı Lideri Joe Biden’ın dün gece birinci Ulusa Sesleniş konuşmasını yaptığı sıralarda Avrupa’nın göbeğinde yüz binlerce insan savaştan kaçıyordu. Konuştuğu sırada kaç kişinin öldüğünü bilmek mümkün değil. Büyüklük tutkusuyla mantığını yitirmiş bir Rus Devlet Lideri’nin başlattığı savaşta beşerler ölüyor.

80 yaşına merdiven dayayan ABD Lideri’nin Ulusa Sesleniş konuşmasındaki tabirleri, birebir son günlerde kullandığı telaffuz üzere Soğuk Savaş arşivlerinden çıkmış izlenimi yaratıyor. Biden müttefiklerin birliğinden doğan güçten bahsediyor, Moskova’daki saldırgana tehditler yağdırıyor, demokratik temel kıymetleri savunuyor. Birlik dayanışma ve fedakarlık vurgusu yapıyor, Rus iktisadını vuracak yaptırım siyasetini açıklıyor.

Anketlerde durum içler acısı

Biden konuşması sırasında Cumhuriyetçilerin de ortalarında bulunduğu Kongre üyelerinden coşkulu alkışlar alıyor. Tarihin bu trajik anında Ukraynalıların cüretini, Amerikan üstün gücünün kudretini kim coşkuyla karşılamaz ki? Savaş söylemi, NATO topraklarının her karışını savunma vaadi, Kongre binasının kubbesinde yankılanıyor. Fakat kendi askeri gücünü kutlayan içe dönük bu coşku aslında yalnızca anlık bir tesire sahip.

DW Washington temsilcisi Ines Pohl

Zira Biden’ın bu değerli konuşmadaki emeli oburdu. Geçen yıl başaramadığı ve bu yıla sarkan gayesine ulaşmak: Siyasi hayatı açısından büyük kıymet taşıyan orta seçimlere sekiz ay kala puan toplamak. Biden’ın anketlerdeki popülaritesi yüzde 41’lere gerilemiş durumda ve orta seçimlerde siyasi hareket alanını büyük ölçüde yitirebilir. Bu nedenle başarılarından bahsetmesi gerekiyor. Konuşmasında korona ile çabadaki, ekonomik büyümedeki, istihdam piyasasındaki olumlu gelişmeleri, birinci kere bir siyah bayanı Yüksek Mahkeme’nin başına getiren Lider olduğunu, büyük altyapı yatırım paketini yürürlüğe sokmak üzere değerli vaatlerini gerçekleştirdiğini anlattı. Yeniden büyük alkış topladı, fakat neredeyse yalnızca kendi partisinden.

Seçmenlerin gözünde asıl belirleyici olan ise çok uzaklardaki Avrupa’da savaş sonrası demokratik nizam için verilen çabayı, acil ulusal çıkarların önüne koyma kararı. Rusya’ya yaptırımların tesiriyle kendi ülkesinde akaryakıt fiyatlarının fırlaması riskini, ülke çapında ortalama yüzde 7 civarında olan enflasyonun daha da yükselmesi ve milyonlarca Amerikalının hayatını daha da zorlaştırması riskini göze alması.

Korkulan düşman artık Rusya değil

Biden, Cumhuriyetçi partiden popülistlerin, Putin’in savaş cürümlerine karşı verdiği çabayı sonunda kendisine karşı muvaffakiyetle kullanması riskini de göze almış bulunuyor. “Önce Amerika” sloganıyla yürütülen, kaygılar üzerine konseyi seçim kampanyalarında. Evvel orta seçimlerde, akabinde Başkanlık seçimlerinde.

Joe Biden, kendisinden evvelki jenerasyonlar üzere ABD’nin güçlü bir halde Avrupalı müttefiklerinin ardında durması gerektiği inancına sahip. ABD içinde ise pek çokları artık durumu farklı görüyor. Onların gözünde korkulan düşman artık Rusya değil, Çin. Yaşlı kıta Avrupa ile transatlantik bağlar pek çok Amerikalı için ön planda yer almıyor. Onların gözünde gelecek için belirleyici yer Asya olacak ve Avrupalıların artık nihayet kendi başlarının dermanına bakması gerekiyor.

Joe Biden 50 yıllık siyasetçi ve tahminen de Beyaz Saray’daki son büyük transatlantikçi. Donpald Trump devrini hatırlayıp yine iktidara gelmesinden korkmanın pek bir manası yok. Biden’ın yerine kim gelirse gelsin ABD siyasetinin tartı noktaları değişecek. Avrupa’nın nihayet kendini buna hazırlaması uygun olur.

Ines Pohl

© Deutsche Welle Türkçe

Bunları da beğenebilirsiniz