Yargıtay’dan emsal karar: 47 yaş büyük eşine tazminat ödeyecek

Ankara’da görülen bir boşanma davasında bayan, küfrettiği ve kendisini meskenden kovduğunu öne sürdüğü 47 yaş büyük eşinden yoksulluk nafakası ve tazminat istedi.

Lokal mahkeme, maddi çıkar gayesiyle evlendiği, evlilik birliğini sürdürme emeli bulunmadığı, evlilik birliğinin gereklerini yerine getirmediği ve konuttan ayrıldıktan sonra eşi için çeşitli telaffuzlarda bulunduğu gerekçesiyle bayanın, küfreden ve eşini konuttan kovan erkeğe nazaran daha ağır kusurlu olduğuna hükmetti.

Bayanın yoksulluk nafakası ve tazminat taleplerini reddeden lokal mahkeme, tarafların boşanmalarına, erkek faydasına ise 10 bin lira manevi tazminata karar verdi.

Bunun üzerine bayan, mahallî mahkeme kararını istinaf mahkemesine taşıdı.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi ise bayana yüklenen “maddi çıkar gayesiyle evlenme” ve “evlilik birliğini sürdürme üzere bir maksadın bulunmaması” davranışlarının kanıtlanamadığı, bu durumda kabul edilen ve gerçekleşen öteki kusurlu davranışlar uyarınca tarafların boşanmaya sebebiyet veren olaylarda eşit derecede kusurlu oldukları sonucuna ulaştı.

İstinaf mahkemesi, bayana yoksulluk nafakası ödenmesine, erkeğin manevi tazminat talebinin reddine karar verdi.

“KADIN AĞIR KUSURLU”

İstinaf mahkemesi kararının erkek tarafından temyiz edilmesi üzerine ise belge Yargıtay’a geldi.

Belgeyi görüşen Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, istinaf kararını bozdu.

Dairenin kararında, evlilik tarihinden 3 gün evvel erkeğin tek tapulu mal varlığı olan meskenini satış yoluyla devralan bayanın, mahkemede kendisine ilişkin taşınmazdan elde ettiği parayla konutu satın aldığını belirttiği aktarıldı.

Tapu müdürlüğünün yazısıyla bu beyanın hakikat olmadığının ortaya çıktığı vurgulanan kararda, bayanın şahitlere çocuklarının geleceği ve mesken için evlendiğini söylediği, taraflar ortasındaki yaş farkının da 47 olduğu göz önüne alındığında, bayana yüklenen “maddi çıkar gayesiyle evlenme” ve “evlilik birliğini devam ettirme üzere bir maksadın bulunmamasına” ait kusurlu davranışların evrak kapsamından sabit olduğu belirtildi.

Kararda, “İlk derece mahkemesinin de kabulünde olduğu üzere boşanmaya sebep olan olaylarda maddi çıkar gayesiyle evlenen, evlilik birliğini devam ettirme emeli bulunmayan, eşi ile birlikte olmaktan kaçınan, evlilik birliğinin gereklerini yerine getirmeyen bayanın, eşine küfreden ve eşini meskenden kovan erkeğe göre daha ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekirken yanılgılı kusur belirlemesi sonucu tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü yanlışsız görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.” tespitine yer verildi.

“KİŞİLİK HAKLARINA SALDIRI”

Kararda, boşanmaya sebep olaylarda bayanın ağır kusurlu olduğu, bu davranışlarının tıpkı vakitte erkeğin kişilik haklarına da hücum niteliğini taşıdığı tabir edildi.

Erkek lehine tarafların toplumsal ve ekonomik durumları, kusurun tartısı ve hakkaniyet prensibi dikkate alınarak uygun ölçüde manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken yanılgılı kusur belirlemesiyle erkeğin manevi tazminat talebinin reddine karar verilmesinin tarz ve kanuna ters olduğu bildirilen kararda, bunun da bozmayı gerektirdiği anlatıldı.

Kararda, Türk Uygar Kanunu’nun 175. unsuru uyarınca ağır kusurlu eş faydasına yoksulluk nafakasına hükmedilemeyeceği hatırlatılarak, yoksulluk nafakası talebinin reddi yerine kabulüne karar verilmesinin de bozma nedeni yapıldığı kaydedildi.

Bunları da beğenebilirsiniz